Ο σύγχρονος χορός αποτελείται από διάφορα συστήματα και μεθόδους που εξελίχθηκαν σε ένα διαφορετικό είδος χορευτικής έκφρασης στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Οι βασικές αρχές και η τεχνική του συνδέονται με φυσικά φαινόμενα, όπως η βαρύτητα, η ταλάντωση, η πτώση, η επαναφορά και η ισορροπία, ενώ συνδυάζει διαφορετικές δυναμικές.
Ο μαθητής διδάσκεται να ελέγχει το βάρος του, να χρησιμοποιεί το έδαφος, να πέφτει, να σηκώνεται και να κυλά σε αυτό. Το σώμα αποκτά δύναμη, πλαστικότητα και ευλυγισία, με τρόπο διαφορετικό, αλλά εξίσου απαιτητικό με το μπαλέτο.
Ο σύγχρονος χορός δίνει στους μαθητές ελευθερία κίνησης και μια νέα εκφραστική διέξοδο. Επιτρέπει στους χορευτές να κινούνται ελεύθερα, χωρίς κανόνες και περιορισμούς — γι' αυτό είναι η απόλυτα ελεύθερη έκφραση κάθε χορευτή — ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει τη μουσικότητα και τον ρυθμό.
